Zoutwinning en bodemdaling
Wie veroorzaakt, die betaalt: ChristenUnie blijft kritisch op zoutwinning in Tripscompagnie
In het zoutwinningsgebied rond Tripscompagnie daalt de bodem als gevolg van de mijnbouwactiviteiten van Nedmag. Dit zorgt voor grote uitdagingen in het waterbeheer, omdat sloten en kanalen relatief hoger komen te liggen ten opzichte van het land. Om de leefbaarheid en de veiligheid in het gebied te garanderen, moeten er door het waterschap kostbare en ingrijpende maatregelen worden genomen.
Inwoners houden de overlast
Voor de ChristenUnie staat de impact op de inwoners altijd voorop. In het verleden stemde onze fractie als enige tegen het peilbesluit voor dit gebied. De reden daarvoor was principieel: hoewel Nedmag de extra kosten voor de waterhuishouding vergoedt, blijven de inwoners wel dagelijks met de overlast en de onzekerheid van een dalende bodem zitten. Geld lost de overlast op de grond niet zomaar op.
Tijdens de vergadering van het Algemeen Bestuur op 20 mei stond er opnieuw een belangrijk project op de agenda: het vergroten van een onderleider (duiker) onder het Tripscompagniesterdiep. Door een combinatie van de bodemdaling en hevige regenval door klimaatverandering voldoet de huidige duiker niet meer, met wateropstuwing tot gevolg. De portefeuillehouder gaf in de commissie ruimschoots toe: zonder de bodemdaling was deze miljoeneninvestering nu nog helemaal niet nodig geweest.
Onderhandelen over de rekening?
Hoewel de totale kosten € 1,66 miljoen bedragen, moet het waterschap — en dus de belastingbetaler — alsnog 20% (€ 332.500,-) zelf ophoesten via een 80/20-verdeelsleutel. ChristenUnie-bestuurder Schaafsma trok hierover tijdens het Algemeen Bestuur stevig aan de bel en hield het Dagelijks Bestuur de volgende spiegel voor:
"Nedmag betaalt nu 80%, maar dat ging niet zonder slag of stoot. Er wordt weliswaar gebruik gemaakt van een rekenmodel dat door zowel Hunze en Aa’s als Nedmag is geaccepteerd, maar toch moest er stevig worden onderhandeld over de uiteindelijke uitkomst.
Mijn dringende vraag aan het Dagelijks Bestuur is dan ook: is dit, als het over dit gebied gaat, het nieuwe normaal? Is het zo dat we bij ieder project dat we ten gevolge van de bodemdaling door zoutwinning moeten gaan uitvoeren, telkens opnieuw met Nedmag moeten gaan onderhandelen over het deel dat zij bijdragen?"
Rentmeesterschap
Voor de ChristenUnie is het onacceptabel dat de overheid, en uiteindelijk de burger, telkens moet polderen en onderhandelen over de financiële schade van mijnbouw. Wie de bodem laat dalen, hoort de volledige verantwoordelijkheid en de rekening te dragen. Wij blijven de vinger aan de pols houden zodat de kosten — én de lasten — niet op de schouders van onze inwoners belanden.
